Ο πρώην πλοίαρχος και μέλος των ερασιτεχνών αλιέων κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τα ξενικά είδη, τη ρύπανση και την κατάρρευση των ιχθυαποθεμάτων
Σοβαρό προβληματισμό για την κατάσταση του θαλάσσιου περιβάλλοντος στην ευρύτερη περιοχή της Ιεράπετρας εκφράζει ο κ. Αντώνης Σκαρβέλης, πρώην πλοίαρχος του Εμπορικού Ναυτικού και μέλος του Σύλλογος Ερασιτεχνών Αλιέων Ιεράπετρας, μιλώντας βιωματικά αλλά και ιδιαίτερα ανησυχητικά για την εικόνα του βυθού.
Όπως τονίζει, τα έντονα καιρικά φαινόμενα με νοτιοανατολικούς ανέμους δημιουργούν διαχρονικά προβλήματα στο λιμενικό καταφύγιο και στις παράκτιες ζώνες, ωστόσο το μεγάλο ζήτημα δεν είναι μόνο η επιφάνεια της θάλασσας αλλά ό,τι συμβαίνει κάτω από αυτή. «Η θάλασσα έχει αρρωστήσει», σημειώνει χαρακτηριστικά, περιγράφοντας έναν βυθό χωρίς ζωή, χωρίς ποικιλία, χωρίς τα ψάρια που άλλοτε αφθονούσαν.
Ο κ. Σκαρβέλης, με εμπειρία στο ψάρεμα από το 1978, από τον Γούδουρα έως την Ψαρή Φοράδα, μιλά για δραματική αλλαγή της εικόνας: εκεί όπου υπήρχαν δεκάδες είδη, σήμερα κυριαρχεί η λάσπη, τα ξερά φύκια και η απουσία ζωής. «Ο βυθός μοιάζει με καμένη γη. Τίποτα δεν κινείται, τίποτα δεν ζει», λέει, περιγράφοντας μια πραγματικότητα που επιβεβαιώνεται και από επαγγελματίες ψαράδες, οι οποίοι –παρά τα χιλιόμετρα διχτυών– αδυνατούν να εξασφαλίσουν ένα αξιοπρεπές μεροκάματο.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στα ξενικά είδη, όπως ο λαγοκέφαλος και το λεοντόψαρο, τα οποία, όπως υποστηρίζει, έχουν αποδεκατίσει τον γόνο και τα μικρότερα ψάρια. «Δεν αφήνουν τίποτα όρθιο. Είναι μάστιγα και ήρθαν για να μείνουν», τονίζει, επισημαίνοντας ότι η αύξηση της θερμοκρασίας της θάλασσας έχει ευνοήσει την εξάπλωσή τους. Παράλληλα, εκφράζει την άποψη ότι φυσικοί θηρευτές, όπως το μαγιάτικο, θα μπορούσαν –αν προστατευθούν– να λειτουργήσουν ως αντίβαρο, κάτι που όμως απαιτεί επιστημονικό σχεδιασμό και πολιτική βούληση.
Ο πρώην πλοίαρχος δεν παραλείπει να αναφερθεί και στην ανθρώπινη ευθύνη: λύματα, απόβλητα πλοίων, ρύπανση από την ξηρά, αλλά και καθημερινές κακές συνήθειες πολιτών που αντιμετωπίζουν τη θάλασσα ως χώρο απόρριψης. «Δεν φταίνε μόνο τα ξενικά είδη. Έχουμε μολύνει τον βυθό μας μόνοι μας», υπογραμμίζει, τονίζοντας ότι χωρίς ουσιαστική προστασία της Μεσογείου και αλλαγή νοοτροπίας, το πρόβλημα θα γίνει μη αναστρέψιμο.
