Ο πρόεδρος του Μελισσοκομικού Συλλόγου μιλά για την κατάργηση των ενισχύσεων, τις δυσκολίες των παραγωγών, τις ελληνοποιήσεις και την ανάγκη στήριξης του ελληνικού μελιού.
Έντονη ανησυχία και απογοήτευση επικρατεί στον κλάδο της μελισσοκομίας μετά την κατάργηση των ενισχύσεων για τα βιολογικά, με τον πρόεδρο του Μελισσοκομικού Συλλόγου, Κωστή Κρασά, να μιλά στον Ηχώ για μια απόφαση που, όπως είπε, πλήττει άμεσα τους παραγωγούς που προσπαθούν να κρατήσουν ζωντανή τη μελισσοκομία.
Ο κ. Κρασάς εξήγησε ότι το πρόγραμμα της βιολογικής μελισσοκομίας είχε ξεκινήσει πριν από τέσσερα χρόνια, με τριετή δέσμευση για τους μελισσοκόμους και συγκεκριμένους όρους, όπως η τοποθέτηση των παραγωγικών μελισσιών μακριά από καλλιέργειες και ασφαλτοστρωμένους δρόμους. Όπως ανέφερε, η οικονομική αυτή στήριξη αποτέλεσε «ανάσα» για τον κλάδο, καθώς τα τελευταία χρόνια οι καιρικές και κλιματολογικές συνθήκες δεν επέτρεψαν αξιόλογη παραγωγή.
«Αν δεν παίρναμε αυτό το βοήθημα, το 70% της μελισσοκομίας θα είχε εξαφανιστεί», τόνισε χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με τον ίδιο, πολλοί μελισσοκόμοι εντάχθηκαν στο νέο πρόγραμμα, πλήρωσαν συνδρομές, ελέγχους και αναδόχους βιολογικών, χωρίς όμως να έχουν λάβει καμία ενίσχυση, ενώ πλέον βρίσκονται αντιμέτωποι με την ακύρωση του προγράμματος. Ο κ. Κρασάς έκανε λόγο για αδυναμία του κρατικού μηχανισμού να διαχειριστεί και να απορροφήσει τα κονδύλια, σημειώνοντας ότι το βάρος μεταφέρεται και πάλι στους παραγωγούς.
Αναφερόμενος στα στοιχεία που παρουσιάστηκαν για υπερκάλυψη των αιτήσεων, υποστήριξε ότι το ίδιο το σύστημα οδήγησε πολλούς σε αδιέξοδο, καθώς εγκρίνονταν πολύ λιγότερα μελίσσια από όσα πραγματικά διέθεταν οι παραγωγοί. Όπως είπε, αυτό είχε ως αποτέλεσμα αρκετοί να «σπάσουν» τις εκμεταλλεύσεις τους σε συγγενικά πρόσωπα, προκειμένου να μπορέσουν να ενταχθούν.
Ο πρόεδρος του Μελισσοκομικού Συλλόγου στάθηκε και στο ευρύτερο πρόβλημα της ελληνικής μελισσοκομίας, υπογραμμίζοντας ότι στην Ελλάδα παράγεται εξαιρετικής ποιότητας μέλι, το οποίο όμως δεν αναγνωρίζεται και δεν πληρώνεται όπως θα έπρεπε. Μίλησε για πιέσεις από το εμπόριο, εισαγόμενα μέλια, ελληνοποιήσεις και ανεπαρκείς ελέγχους, τονίζοντας ότι ο ευσυνείδητος παραγωγός βρίσκεται διαρκώς σε μειονεκτική θέση.
«Ο κόπος του μελισσοκόμου δεν πληρώνεται. Παλεύουμε μέρα και νύχτα για να βγάλουμε ένα ποιοτικό προϊόν και όλα τελικά πάνε στην τιμή του άσχετου προϊόντος», ανέφερε.
Ο κ. Κρασάς υπογράμμισε ότι η φετινή χρονιά παραμένει δύσκολη, παρά τις βροχές, καθώς οι θερμοκρασίες δεν βοήθησαν τα μελίσσια να δουλέψουν σωστά. Όπως είπε, σε πολλές περιοχές του νησιού τα μελίσσια εξακολουθούν να πεινούν, ενώ το ανοιξιάτικο πεύκο δεν έδωσε την αναμενόμενη παραγωγή.
Παράλληλα, κάλεσε τους καταναλωτές να στηρίζουν τους τοπικούς μελισσοκόμους και να επιλέγουν μέλι από παραγωγούς που γνωρίζουν.
«Όλοι έχουμε έναν μελισσοκόμο στη γειτονιά μας ή στο χωριό μας. Ας προτιμήσει ο κόσμος αυτά τα μέλια, για να ξέρει τι τρώει», σημείωσε.
Κλείνοντας, ο κ. Κρασάς δεν έκρυψε την απογοήτευσή του από την πολιτεία, αλλά και από την αδυναμία να υπάρξει ουσιαστική στήριξη σε έναν κλάδο που, όπως είπε, παραμένει εγκαταλελειμμένος, παρά τη σημασία του για την παραγωγή, τη φύση και την επικονίαση.
