Ο επικεφαλής της παράταξης «Δήμος Ιεράπετρας – Προοπτική για το Μέλλον» στον Ηχώ 99,8 μιλά για βαθιά πολιτικό πρόβλημα, έλλειψη οράματος και απουσία ουσιαστικού αναπτυξιακού σχεδίου
Ο επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Ιεράπετρα: Προοπτική για το Μέλλον», Γιάννης Γουλιδάκης, μιλώντας στην πρωινή εκπομπή του Ηχώ 99,8 «Καλημέρα Λασίθι», τοποθετήθηκε με αιχμηρό τρόπο για τον προϋπολογισμό του Δήμου Ιεράπετρας για το 2026, χαρακτηρίζοντάς τον «αντιαναπτυξιακό», «αντικοινωνικό» και κυρίως αποτέλεσμα ενός «βαθιά πολιτικού προβλήματος» που ξεκινά από τον τρόπο με τον οποίο το κεντρικό κράτος αντιμετωπίζει την Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Όπως υπογράμμισε, η αλλαγή στον τρόπο σύνταξης των δημοτικών προϋπολογισμών –με νέα κωδικοποίηση και ορολογία που παραπέμπει σε «ιδιωτικο-οικονομική» λογική (όπως ο όρος «πωλήσεις αγαθών και υπηρεσιών»)– δεν είναι ουδέτερη τεχνική προσαρμογή. Κατά τον ίδιο, προμηνύει ένα σφιχτότερο πλαίσιο ελέγχου «μέχρι και τον τελευταίο κωδικό», ένα μοντέλο «δημοσιονομικής προσαρμογής» που περιορίζει στην πράξη την αυτοτέλεια των δήμων και τους ωθεί σε λειτουργία τύπου «επιχείρησης», χωρίς όμως τους αντίστοιχους πόρους και τις αρμοδιότητες που συναντώνται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Ο κ. Γουλιδάκης έφερε ως παράδειγμα τη ρουμανική εμπειρία από αδελφοποιημένο δήμο, όπου –όπως είπε– σημαντικό ποσοστό των φόρων παραμένει στην τοπική κοινωνία, ενώ στην Ελλάδα συμβαίνει το αντίστροφο: το κράτος εισπράττει κεντρικά τέλη και φόρους που παραδοσιακά σχετίζονται με τους δήμους και «επιστρέφει ψίχουλα», αφήνοντας την Αυτοδιοίκηση να λειτουργεί με περιορισμένα περιθώρια. Σε αυτό το πλαίσιο, υποστήριξε ότι διαμορφώνεται μια πραγματικότητα «όποιος έχει μπάρμπα στην Κορώνη» – δηλαδή ευνοούνται όσοι έχουν καλύτερη πρόσβαση, πολιτικές διασυνδέσεις και ισχυρότερη δυνατότητα διεκδίκησης.
Παράλληλα, επεσήμανε πως το πρόβλημα δεν εξαντλείται στη σχέση κράτους–δήμων. Έθεσε ως βασική πολιτική κριτική την απουσία σαφούς στοχοθεσίας και «master plan» για τον Δήμο Ιεράπετρας. Τόνισε ότι, τρία χρόνια μετά την έναρξη της δημοτικής θητείας, η κοινωνία δεν βλέπει ένα καθαρό αναπτυξιακό σχέδιο με ιεράρχηση αναγκών και χρονοδιάγραμμα, αλλά μια διαχείριση που εξαρτάται κυρίως από αποσπασματικές χρηματοδοτήσεις και από προγράμματα «όποιος προλάβει».
Στο ίδιο πνεύμα ανέφερε ότι μεγάλα ζητήματα της περιοχής παραμένουν χωρίς ολοκληρωμένη πολιτική απάντηση: το νερό (ιδιαίτερα στην άρδευση), η ενέργεια και τα κόστη του δήμου, οι σχολικές υποδομές, η αρχαιολογική συλλογή/μουσείο, η υγεία και η κατάρρευση κρίσιμων υπηρεσιών στο Νοσοκομείο Ιεράπετρας, αλλά και έργα που αφορούν την καθημερινότητα και τη λειτουργικότητα της πόλης. Κατά την άποψή του, η ανάδειξη δευτερευόντων θεμάτων –όπως η καθιέρωση τοπικής αργίας– δεν μπορεί να υποκαθιστά την ανάγκη για σοβαρή, οργανωμένη στρατηγική στα μεγάλα προβλήματα.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και σε ζητήματα διαφάνειας και ουσιαστικής ενημέρωσης. Έφερε ως παράδειγμα την ανάγκη να παρουσιαστούν πλήρως στοιχεία και αποτελέσματα σε κρίσιμες συμβάσεις που επιβαρύνουν τον δήμο (όπως το ενεργειακό κόστος και οι δόσεις για φωτιστικά), καθώς και να λειτουργήσουν στην πράξη θεσμικά εργαλεία (επιτροπές) που υπάρχουν, αλλά –όπως είπε– δεν συνεδριάζουν με αντικείμενο τα πραγματικά επείγοντα θέματα.
Κλείνοντας, ο επικεφαλής της «Προοπτικής για το Μέλλον» ξεκαθάρισε ότι η παράταξή του δεν πρόκειται να αρνηθεί πρωτοβουλίες που ωφελούν τον τόπο και δήλωσε πως θα στηρίξει θετικές κινήσεις όπου υπάρξουν. Ωστόσο, επέμεινε ότι ο προϋπολογισμός του 2026 δεν μπορεί να παρουσιαστεί ως αναπτυξιακό εργαλείο, όταν –κατά την εκτίμησή του– δεν συνοδεύεται από συνεκτικό σχέδιο, δεν απαντά στα μεγάλα κοινωνικά ζητήματα και παραμένει εγκλωβισμένος σε ένα κεντρικό μοντέλο χρηματοδότησης που αφήνει τους δήμους εξαρτημένους και περιορισμένους.
