Αιχμηρή παρέμβαση για το μεταναστευτικό στην Ιεράπετρα: Καταλογίζει ευθύνες σε Δήμο, Περιφέρεια και Υπουργείο και ζητά αξιοπρεπή χώρο καταγραφής και προσωρινής φιλοξενίας προσφύγων και μεταναστών.
Η Κρήτη γενικότερα και η Ιεράπετρα ειδικότερα, έχουν γίνει πύλη εισόδου προσφύγων και μεταναστών. Όχι τώρα! Από το 2023 καταγράφεται μια κλιμακούμενη αύξηση των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών στην Κρήτη. Το 2023 καταγράφηκαν 800 περίπου άτομα. Το 2024 καταγράφηκαν περίπου 5.000 πρόσφυγες και μετανάστες. Το 2025 τετραπλασιάστηκαν! Καταγράφηκαν 20.000 άτομα περίπου. Έχει ξεπεραστεί ο αριθμός αυτός το πρώτο 9μηνο του 2026.
Οι παραπάνω αριθμοί βρέθηκαν σε διάφορα δημοσιεύματα, απ’ τη στιγμή που δεν υπάρχει καμία υπηρεσία και κανένας φορέας που να πληροφορεί έγκυρα για τον ακριβή αριθμό των ξεριζωμένων που φτάνουν στην Κρήτη.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Παρότι τα τελευταία χρόνια καταγράφεται αυτή η κλιμακούμενη αύξηση των μεταναστευτικών ροών, τι έκαναν η Τοπική, η Περιφερειακή και η Κεντρική Διοίκηση για να προετοιμαστούν; ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Απολύτως ΤΙΠΟΤΑ! Εκ του αποτελέσματος καταλήγουμε στο συμπέρασμα, πως οι Δήμοι της Κρήτης, η Περιφέρεια της Κρήτης και το Υπουργείο Μετανάστευσης θέλουν ένα διογκωμένο, παραμορφωμένο και άλυτο πρόβλημα το οποίο θα εγείρει όλο και περισσότερο τα ρατσιστικά και ξενοφοβικά αντανακλαστικά των τοπικών κοινωνιών. Δεν προσπάθησαν και δεν προσπαθούν στοιχειωδώς για την επίλυσή του. Υποκριτικά οι τοπικές και οι περιφερειακές αρχές λένε πως δεν είναι δική τους ευθύνη το μεταναστευτικό! Το Υπουργείο Μετανάστευσης επιστρέφει την ευθύνη αυτή στο λιμενικό και τις τοπικές κοινωνίες λέγοντας πως το ίδιο ευθύνεται μόνο για τις δομές! Πρέπει όμως να δοθούν απαντήσεις σε πρακτικά ζητήματα. Κάποιοι άνθρωποι φτάνουν μέχρι τις ακτές της Κρήτης. Τι κάνουμε; Τους παρατάμε στην τύχη τους επειδή δεν είναι δική μας ευθύνη; Πρέπει να απαντηθεί αυτό και όχι να παραπέμπουν ο ένας στον άλλο. Ποιος είναι ο ρόλος του καθενός; Ποιος είναι ο ρόλος του Υπουργείου; Ποιος είναι ο ρόλος του Λιμενικού; Ποιος είναι ο ρόλος του Δήμου; Ποιος είναι ο ρόλος της Αστυνομίας; Ποιος είναι ο ρόλος της Περιφέρειας; Ποιος είναι ο ρόλος του Ερυθρού Σταυρού. Δεν είναι ξεκάθαρο. Και μετά τους ρόλους του καθενός πρέπει να περάσουμε στις δυνατότητες. Έχουν οι παραπάνω φορείς τις δυνατότητες για να εκπληρώσουν το ρόλο τους; Κι αυτό πρέπει να απαντηθεί. Και απ’ ότι φαίνεται θα χρειαστεί να μιλήσουμε και για τις προθέσεις του κάθε φορέα. Έχουν οι παραπάνω φορείς την πρόθεση να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις που έχουν αναλάβει ή τους έχουν αναθέσει; Για να ξέρουμε και τι μας γίνεται!
Πρώτα απ’ όλα η φρασεολογία. Αυξάνουν με γεωμετρική πρόοδο αυτοί που χαρακτηρίζουν τους ξεριζωμένους που φτάνουν στον τόπο μας ως «λαθρομετανάστες». Κάποιοι εξ αυτών δυστυχώς έχουν και θεσμικό ρόλο. Μας κάνουν μάλιστα και μαθήματα Ελληνικής Γλώσσας. Ο επιβάτης που δεν έχει εισιτήριο στο τραίνο ή στο πλοίο, ονομάζεται λαθρεπιβάτης! Ο άνθρωπος που δεν αγοράζει δική του εφημερίδα, αλλά με κλεφτές ματιές προσπαθεί να διαβάσει του διπλανού του, λέγεται λαθραναγνώστης! Ο έμπορος που διακινεί τα προϊόντα του χωρίς να τηρεί τις απαραίτητες διαδικασίες λέγεται λαθρέμπορος! Έτσι λοιπόν και ο μετανάστης που έρχεται στη χώρα μας χωρίς τα σωστά χαρτιά λέγεται λαθρομετανάστης! Τόσο ξεκάθαρη είναι η Ελληνική Γλώσσα και δεν το είχαμε καταλάβει τόσο καιρό!
Πριν από μερικά χρόνια δικαστικές υπηρεσίες ζητούσαν να απαλειφθεί ο όρος «λαθρομετανάστης» από υπηρεσιακά έγγραφα και προέτρεπαν άλλες υπηρεσίες αλλά και φορείς της εκπαίδευσης αντί του όρου «λαθρομετανάστης» ο οποίος είναι μειωτικός για την προσωπικότητα των ανθρώπων να χρησιμοποιούνται όροι όπως «παράτυπος μετανάστης», ώστε να μην ενισχύονται φαινόμενα ξενοφοβίας και ρατσισμού.
Η Ελληνική Γλώσσα είναι πολύ όμορφη και έχει πολλές δυνατότητες. Δεν είναι λοιπόν θέμα καλής γνώσης των ελληνικών για όσους επιμένουν να χρησιμοποιούν τον όρο «λαθρομετανάστες», αλλά είναι θέμα καλλιέργειας. Το κάνουν σκόπιμα για να ενισχύουν τα ξενοφοβικά αντανακλαστικά του κόσμου.
Αρκετοί (αυξανόμενοι και αυτοί) το επεκτείνουν ακόμη περισσότερο και μιλάνε για «λαθροεισβολείς». Αυτοί κι αν χρειάζονται μαθήματα ελληνικών! Δηλαδή υπάρχουν εισβολείς «κανονικοί» και εισβολείς «λαθραίοι»;
Πολλοί (αυξανόμενοι και αυτοί) μιλάνε για εισβολείς που έρχονται βάση σχεδίου για να ισλαμοποιήσουν την Ελλάδα και την Ευρώπη! Αυτό είναι τόσο σαθρό από μόνο του, που δεν μπορεί κανείς να σχολιάσει τίποτα! Δεν υπάρχει επιχείρημα να αντιπαρατεθεί σ’ αυτήν την άποψη. Φυσικά και λέγεται για να ενισχύσει τα ξενοφοβικά αντανακλαστικά.
Θεωρούμε πως το χαρακτηριστικό της αγάπης για την πατρίδα το έχουμε μόνο εμείς οι Έλληνες! Κάνουμε τραγικό λάθος! Είμαι σίγουρος και γίνομαι κατηγορηματικός πως δεν υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο που να μην αγαπάει το μέρος που γεννήθηκε. Δεν υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο που μη νοιώθει ιδιαίτερα συναισθήματα για το μέρος στο οποίο έζησαν οι πρόγονοί του, στο οποίο άφησε αγαπημένα πρόσωπα, στο οποίο έχει τους νεκρούς του, στο οποίο έχει μνήμες, εικόνες και μυρωδιές. Ότι χρώμα και αν έχει, ότι γλώσσα κι αν μιλάει, από όπου κι αν είναι η προέλευσή του.
Όλοι αυτοί οι άνθρωποι που φτάνουν στις ακτές της Κρήτης δε φεύγουν με τη θέλησή τους. Τους διώχνουν βίαια οι πόλεμοι και η φτώχεια. Αγαπάνε τις χώρες τους και μακάρι να μπορούσαν να ζήσουν σ’ αυτές. Αυτό θα σας πούνε όλοι εάν τους ρωτήσετε. Αλλά η καταλήστευση των χωρών τους από εμάς τους «ανώτερους» ευρωπαίους και οι πόλεμοι που γίνονται και συντηρούνται για τα οικονομικά συμφέροντα (πετρέλαια, διαμάντια, μεταλλεύματα) πάλι από εμάς τους «ανώτερους» του Δυτικού Κόσμου, τους έχουν ξεκληρίσει.
Δεν έχουν άλλη επιλογή απ’ το να μπουν σε μια βάρκα και να αναζητήσουν μια καλύτερη ζωή. Μπαίνουν σ’ αυτές τις σαπιοβάρκες και μένουν 3 και 4 ημέρες μέσα στη θάλασσα ρισκάροντας τις ζωές τους για να μας ισλαμοποιήσουν; Είμαστε σοβαροί και το σκεφτόμαστε αυτό;
Εμείς βλέπουμε και μετράμε όσους φτάνουν στις ακτές μας. Ξέρουμε πόσοι ξεκίνησαν αυτά τα ταξίδια; Ξέρουμε για πόσους έχει γίνει υγρός τάφος η Μεσόγειος Θάλασσα;
Συγκρίνουμε τους ξεριζωμένους που φτάνουν στις ακτές μας με εμάς πριν από 60 και 70 χρόνια όταν πηγαίναμε μετανάστες, με το βαλιτσάκι μας στο σταθμό του Μονάχου! Είναι το ίδιο; Μπορούν σήμερα αυτοί οι άνθρωποι να μεταναστεύσουν νόμιμα; Μπορούν να πάνε σε μια ευρωπαϊκή πρεσβεία στο Χαρτούμ ή τη Ντάκα και να ζητήσουν βίζα για να έρθουν στην Ευρώπη; Φυσικά και δεν μπορούν. Είναι έτσι διαρθρωμένα τα πράγματα που τους εξαναγκάζουν να μπαίνουν στις παλιόβαρκες και να ρισκάρουν τις ζωές τους. Φυσικά υπάρχει και η άποψη να κάτσουν στον τόπο τους και να πεθάνουν είτε από τον πόλεμο, είτε από τη φτώχια. Δε μας νοιάζει!! Έλα όμως που είναι ανθρώπινες υπάρξεις σαν κι εμάς και έχουν κάθε δικαίωμα να θέλουν κάτι καλύτερο για την ζωή τους.
Είναι κοινή γνώση, ότι ο κατάλληλος χώρος είναι το σημαντικότερο όλων για να γίνεται πιο εύκολη η διαχείριση αυτών των ροών. Μετά την άφιξή τους να υπάρχει ένας οργανωμένος χώρος όπου θα μπορεί να γίνεται η καταγραφή και η ταυτοποίησή τους και θα μπορούν όλοι οι εμπλεκόμενοι να κάνουν τη δουλειά τους απερίσπαστοι και χωρίς επιπρόσθετες δυσκολίες, σε αξιοπρεπείς και ανθρώπινες συνθήκες για όλους.
Να εξασφαλίζεται πρώτα απ’ όλα σκίαση και προστασία από τη βροχή. Το να τους βάζουμε κατάχαμα μέσα στον ήλιο, ή να ψάχνουμε την τελευταία στιγμή καρότσες και άλλα προστατευτικά για να μη βρέχονται δε διευκολύνει αλλά και δεν τιμάει κανέναν.
Επειδή τον τελευταίο καιρό παίζεται ένα κρυφτούλι ανάμεσα στις τοπικές κοινωνίες και στο υπουργείο για δομές κλειστές ή ανοιχτές, για να μην υπάρχουν παρανοήσεις, το ελάχιστο που χρειάζεται και απαιτείται να υπάρχει είναι ένας ΑΞΙΟΠΡΕΠΗΣ ΧΩΡΟΣ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΣ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΠΟΙΗΣΗΣ. Και να μπορούν σε αυτόν το χώρο οι πρόσφυγες και οι μετανάστες να μένουν αξιοπρεπώς μέχρι να γίνει η μεταφορά τους σε άλλες δομές. Είτε πρόκειται να μείνουν μερικές ώρες, είτε χρειαστεί να μείνουν λίγες ημέρες.
Να υπάρχουν οι στοιχειώδεις τουλάχιστον εγκαταστάσεις υγιεινής. Είναι τόσο τρομερό αυτοί οι άνθρωποι να μπορούν να πλένουν το πρόσωπό τους; Είναι τόσο δύσκολο να υπάρχουν τουαλέτες;
Να μπορούν οι λιμενικοί να κάνουν τη δουλειά τους. Τώρα καλά – καλά δεν έχουν ούτε τραπέζι να ακουμπήσουν τα χαρτιά τους και μεταφέρουν πτυσσόμενες ομπρέλες για να μην αναγκάζονται να είναι εκτεθειμένοι στον ήλιο ή τη βροχή (οι λιμενικοί).
Να υπάρχει ένας χώρος όπου να μπορεί να γίνει εάν χρειαστεί η ιατρική εξέταση παιδιών ή ενηλίκων και να μπορούν να δοθούν οι πρώτες βοήθειες σε όσους το χρειάζονται.
Να υπάρχει ένας χώρος όπου να μπορεί ο Ερυθρός Σταυρός και άλλοι εθελοντές να αποθηκεύουν τα υλικά που προορίζονται για διανομή και να μπορούν να προσφέρουν με την εθελοντική δουλειά τους. Σήμερα υπάρχουν συμπολίτες μας οι οποίοι θέλουν να σταθούν αλληλέγγυοι στο όλο ζήτημα αλλά δεν υπάρχει ο τρόπος. Δεν υπάρχει ο χώρος και δεν υπάρχει και ο κατάλληλος συντονισμός για να οργανώσει όλους αυτούς τους εθελοντές.
Ένας ΑΞΙΟΠΡΕΠΗΣ ΧΩΡΟΣ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΣ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΠΟΙΗΣΗΣ επειδή πρώτα απ’ όλα σέβεσαι τους λιμενικούς, τους αστυνομικούς, τους ανθρώπους του δήμου, τους εθελοντές και όσους εμπλέκονται στις διαδικασίες καταγραφής και πρώτης φροντίδας. Πρωτίστως πρέπει να γίνει αυτό και μετά να γίνει η όποια συζήτηση για ανοικτές ή κλειστές δομές, η οποία είναι τελείως παραπλανητική.
Η Ελλάδα έχει γίνει «αποθήκη ψυχών». Δέχεται αδιαμαρτύρητα τις Ευρωπαϊκές αντιδραστικές κατευθύνσεις και συμμετέχει στον εγκλωβισμό χιλιάδων ανθρώπων στη χώρα μας, παρά τη θέλησή τους. Η πολιτική που εφαρμόζεται έχει αποτύχει. Δεν υπάρχει καμία αμφισβήτηση σ’ αυτό.
Η πραγματική απειλή για όλους μας είναι οι αποτυχημένες πολιτικές που μας επιβάλλουν και στις οποίες πρόθυμα συμμετέχουμε. Οι υπηρέτες αυτών των πολιτικών προσπαθούν τεχνηέντως να μας πείσουν πως απειλούμαστε από τους ξεριζωμένους που φτάνουν στις ακτές μας!
Ο καθένας μας πρέπει να προβληματιστεί, να αξιολογήσει την κατάσταση και να βγάλει τα συμπεράσματά του. Να αναλογιστούμε τις παραδόσεις του ελληνικού λαού που έχει τόσα βιώματα προσφυγιάς και μετανάστευσης. Η ξενοφοβία δεν ήταν ποτέ και δεν πρέπει να επιτρέψουμε να γίνει χαρακτηριστικό μας.
Αυτό που επιχειρείται, δεν είναι η «αλλαγή» του πληθυσμού της χώρας, όπως πολύ συγκεκριμένοι χώροι προωθούν, αλλά η απώλεια της ανθρώπινης υπόστασής μας. Θέλουν να μας κάνουν να μη θεωρούμε συνανθρώπους μας, αυτούς που φτάνουν στις ακτές μας.
Είναι ανησυχητική η σιωπή που συνοδεύει όλα αυτά τα δυσάρεστα που συμβαίνουν στον τόπο μας.
Η σιωπή να γίνει κραυγή. Δε μας αρέσει και δε μας ταιριάζει η ξενοφοβία.
Ιεράπετρα 9 Νοεμβρίου 2026
Κυφωνίδης Νίκος – Βιολόγος
