Η Ελένη Σταράκη μίλησε στον Ηχώ 99,8 για τη σημασία της καθοδήγησης, τον ρόλο των γονιών και τους τρόπους με τους οποίους τα παιδιά μπορούν να διαχειριστούν φόβο, ανασφάλεια και εξετάσεις.
Για τη σημασία του mentoring στη σχολική ζωή, τη διαχείριση του άγχους των μαθητών και τον καθοριστικό ρόλο της οικογένειας μίλησε στον Ηχώ 99,8 η κ. Ελένη Σταράκη.
Όπως εξήγησε, το mentoring δεν είναι κάτι σύνθετο ή ξένο προς την καθημερινότητα. Πρόκειται ουσιαστικά για μια σχέση καθοδήγησης ανάμεσα σε έναν πιο έμπειρο άνθρωπο και ένα νεότερο μέλος της κοινωνίας, κυρίως μαθητές, με στόχο τη μεταφορά γνώσης, εμπειρίας και υποστήριξης.
«Το mentoring είναι μια σχέση όπου ο πιο έμπειρος μεταφέρει γνώση και εμπειρία στον νεότερο», ανέφερε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ότι αυτή η διαδικασία υπήρχε ανέκαθεν μέσα στην οικογένεια και την κοινωνία, από τον παππού και τη γιαγιά μέχρι τον γονιό, τον δάσκαλο ή έναν καλό εργοδότη.
Η κ. Σταράκη συμμετέχει ως μέντορας σε σχολεία μέσω του προγράμματος The Tipping Point for Education, το οποίο υποστηρίζεται από γνωστή Τράπεζα , προσφέροντας δωρεάν mentoring σε μαθητές για ζητήματα όπως το άγχος, ο φόβος, η πίεση και η διαχείριση της καθημερινότητας. Μέχρι σήμερα έχει πραγματοποιήσει συνεδρίες σε 19 σχολεία σε όλη την Ελλάδα, ενώ όπως σημείωσε, το κοινό στοιχείο που εντοπίζει στους μαθητές είναι η ανησυχία για το μέλλον και η πίεση που βιώνουν.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο γεγονός ότι το άγχος δεν προκαλείται απαραίτητα από τα ίδια τα γεγονότα, αλλά από την ερμηνεία που δίνει το παιδί σε αυτά. Έφερε ως παράδειγμα τις εξετάσεις ή ένα διαγώνισμα, εξηγώντας ότι το γεγονός είναι ουδέτερο. Εκείνο που δημιουργεί άγχος είναι οι σκέψεις που το συνοδεύουν, όπως «δεν θα τα καταφέρω», «θα αποτύχω» ή «δεν είμαι αρκετά καλός».
Σύμφωνα με την ίδια, τα παιδιά μπορούν να μάθουν να αναγνωρίζουν αυτές τις σκέψεις και να τις αντικαθιστούν με πιο βοηθητικές. Αντί για το «δεν θα τα καταφέρω», μπορούν να σκεφτούν «με προσπάθεια μπορώ να τα καταφέρω». Αυτή η αλλαγή στη σκέψη μπορεί να οδηγήσει σε πιο ήρεμα συναισθήματα και τελικά σε πιο λειτουργική συμπεριφορά.
Η κ. Σταράκη υπογράμμισε επίσης ότι οι γονείς παραμένουν ο σημαντικότερος σύμμαχος στην εξέλιξη ενός παιδιού. Όπως είπε, κανένας ειδικός δεν μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά αν ο γονιός δεν είναι διατεθειμένος να σταθεί δίπλα στο παιδί, να το ακούσει και να αναζητήσει βοήθεια όταν βλέπει ότι οι δικές του προσπάθειες δεν αποδίδουν.
«Δεν είναι ντροπή να ζητάμε βοήθεια. Κανείς δεν τα ξέρει όλα από την κοιλιά της μάνας του», τόνισε, επισημαίνοντας ότι πολλές φορές οι γονείς αναπαράγουν τρόπους που κληρονόμησαν από προηγούμενες γενιές, χωρίς πάντα να γνωρίζουν πώς να διαχειριστούν τις ανάγκες ενός εφήβου.
Αναφερόμενη στα ερωτήματα που θέτουν οι μαθητές, σημείωσε ότι πολλά παιδιά αναρωτιούνται πώς μπορούν να μιλήσουν στην τάξη χωρίς να φοβούνται την κοροϊδία, τι σημαίνει να είναι ο εαυτός τους, πώς να εκφράσουν κάτι που τα στενοχωρεί χωρίς να πληγώσουν τους άλλους ή πώς να αντιμετωπίσουν την πίεση να είναι «τέλεια».
Η ίδια χαρακτήρισε αυτά τα ερωτήματα όχι ως αδυναμία, αλλά ως ένδειξη ότι τα παιδιά θέλουν να μάθουν και να κατανοήσουν τον κόσμο γύρω τους. Για τον λόγο αυτό, κάλεσε τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς να δίνουν χρόνο και χώρο στα παιδιά, να τα ακούν ουσιαστικά και να μην υποτιμούν τις ανησυχίες τους.
Κλείνοντας, η κ. Σταράκη σημείωσε ότι στόχος δεν είναι να μην αγχωνόμαστε ή να μη φοβόμαστε ποτέ, αλλά να μάθουμε πώς να επανερχόμαστε πιο γρήγορα όταν πιεζόμαστε.
«Το θέμα είναι πόσο γρήγορα μπορείς να κάνεις το come back, να σηκωθείς ξανά και να γίνεις λειτουργικός για σένα και για την κοινωνία γύρω σου», ανέφερε χαρακτηριστικά.
