Η γραμματέας της ΚΟΒ Ιεράπετρας του ΚΚΕ ζητά αξιοπρεπείς χώρους προσωρινής φιλοξενίας, άμεση πρόσβαση σε περίθαλψη και άσυλο και κατάργηση των ευρωπαϊκών πολιτικών εγκλωβισμού.
ΚΚΕΆλλη μια εβδομάδα πέρασε με τις “καραβιές” ξεριζωμένων να μην έχουν σταματημό, ιδιαίτερα στην Ιεράπετρα και συνολικά νότια της Κρήτης. Κι’ αυτό παρά τις τυμπανοκρουσίες κυβέρνησης και φερέφωνων της περί σημαντικής μείωσης των προσφυγικών-μεταναστευτικών ροών κατά το πρώτο εξάμηνο του 2026 (μέσω επιστροφών και επαναπροωθήσεων βεβαίως, βεβαίως).
Σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά στοιχεία Ιουνίου 2026 του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου παρουσιάζει για την Κρήτη, μία αύξηση της τάξης του 22,64% σε σχέση με αυτή του Ιουνίου 2025. Μόνο το πρώτο εξάμηνο του 2026 σύμφωνα με τα στοιχεία του Υπουργείου έχουν καταγραφεί 8,677 αφίξεις σε 200 περιστατικά στην Κρήτη, ποσοστό που αντιστοιχεί περίπου στο 70% του συνόλου των αφίξεων στη χώρα. Το αντίστοιχο Α’ εξάμηνο του 2025 είχαν καταγραφεί συνολικά 7,134 αφίξεις. Άρα μιλάμε για μια αύξηση των αφίξεων της τάξης του 21.63%, με την Ιεράπετρα να αποτελεί την τρίτη πύλη εισόδου με 928 αφίξεις. Το 2025 ολόκληρο, σύμφωνα με στοιχεία του Mixed Migration Centre, η Κρήτη είχε καταγράψει 19.857 αφίξεις, αύξηση 285% σε σχέση με το 2024.
Τα στοιχεία είναι αμείλικτα, όμως τα στατιστικά πολύ λίγο αφορούν αυτούς τους κατατρεγμένους ανθρώπους που κοιμούνται σε ακατάλληλους χώρους, κατάχαμα, σε κουβέρτες που έχουν χρησιμοποιήσει προηγούμενοι, κατουρημένοι από πολυήμερη ταλαιπωρία στη θάλασσα, χωρίς τρεχούμενο νερό για να πλυθούν και να τρώνε με τα χέρια, χωρίς τις στοιχειώδεις συνθήκες υγιεινής και ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Τα στατιστικά (τους), καμία αξία δεν έχουν όταν έρχεται η στιγμή να μιλήσουμε για ανθρώπινη ζωή και ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Τα στατιστικά έχουν ωστόσο την αξία τους όταν μας βοηθούν να κατανοήσουμε καλύτερα το ρόλο του κεφαλαίου του οποίου την αδίστακτη φύση είχε περιγράψει ο Μαρξ πριν από 150 χρόνια, αποδεικνύοντας ότι δεν υπάρχει έγκλημα που το κεφάλαιο να μην είναι διατεθειμένο να διαπράξει. Ο καπιταλισμός, το σάπιο εκμεταλλευτικό σύστημα που προάγει την «ατομική πρωτοβουλία» και την λογική της κερδοφορίας, δηλαδή του σημερινού κοινωνικοοικονομικού πλαισίου στο οποίο είναι εγκλωβισμένη η ανθρωπότητα, δεν διστάζει μπροστά σε τίποτα. Κάθε πινέζα στον παγκόσμιο χάρτη έχει από πίσω κι ένα έγκλημά τους: Ουκρανία, Παλαιστίνη, Ιράν, Συρία, Σουδάν, Λιβύη, κ.ο.κ.
Υπάρχουν λοιπόν άνθρωποι κατατρεγμένοι λόγω πολεμικών συρράξεων αλλά και λόγω οικονομικής εξαθλίωσης ως συνέπεια των πολέμων, οι οποίοι αποφασίζουν να αφήσουν τα σπίτια τους, στοιβάζονται στα παράλια της Αφρικής, πληρώνοντας μια περιουσία στους δουλέμπορους, με εντελώς ακατάλληλες βάρκες στη Μεσόγειο, χωρίς να ξέρουν αν θα φτάσουν ποτέ στον προορισμό τους. Όπως έγινε με την τραγωδία-έγκλημα φέτος στη Χίο με δεκάδες νεκρούς και αγνοούμενους πρόσφυγες. Όπως έγινε στη Σάμο και τη Νότια Κρήτη τον Δεκέμβρη του 2025 με 32 νεκρούς και αγνοούμενους. Όπως έγινε με το απάνθρωπο έγκλημα στην Πύλο πριν από δύο χρόνια με πάνω από 600 νεκρούς. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία το πρώτο εξάμηνο του 2026, 3.450 πρόσφυγες και μετανάστες καταγράφηκαν ως νεκροί ή αγνοούμενοι στη Μεσόγειο Θάλασσα. Το ίδιο διάστημα, ο δείκτης θνησιμότητας έχει αυξηθεί στον έναν νεκρό ανά 11,9 αφίξεις από έναν νεκρό ανά 256 μετανάστες που έφταναν στην Ευρώπη πριν από έντεκα χρόνια!
Τα στοιχεία αυτά - αν και υποτιμημένα επειδή δεν γίνονται γνωστά όλα τα ναυάγια - είναι αποκαλυπτικά για την άγρια καταστολή προσφύγων και μεταναστών, που βρίσκεται στην καρδιά της πολιτικής της ΕΕ και επιβεβαιώθηκε ξανά με αφορμή τα γεγονότα στην ισπανική Θέουτα. Αποδείχτηκε μάλιστα ότι δεν υπάρχει «προοδευτική» και «αντιδραστική» εφαρμογή του νέου Συμφώνου της ΕΕ για τη Μετανάστευση και το Ασυλο, αφού όλες οι κυβερνήσεις έδωσαν τα εύσημα στον σοσιαλδημοκράτη Σάντσεθ για τον τρόπο που «καθάρισε» τη Θέουτα από τους «εισβολείς» - όπως τους αποκαλούν - προσθέτοντας άλλη μια «βέλτιστη πρακτική» για το τι σημαίνει μεταναστευτική πολιτική της ΕΕ.
Να λοιπόν, τι προβλέπει το νέο «Σύμφωνο για τη μετανάστευση και το άσυλο» της ΕΕ που ψήφισαν από κοινού σοσιαλδημοκρατικές, νεοφιλελεύθερες και ακροδεξιές κυβερνήσεις: καταστολή, εγκλωβισμό, απελάσεις των θυμάτων των ιμπεριαλιστικών πολέμων και της σύγχρονης καπιταλιστικής βαρβαρότητας από τις χώρες πρώτης εισόδου όπως η Ελλάδα, και διακρατικές συμφωνίες σύγχρονου σκλαβοπάζαρου, και από την άλλη φτηνό εργατικό δυναμικό για τους ομίλους. Πρόκειται για το Σύμφωνο, που διαπραγματεύτηκε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και το ψήφισε η κυβέρνηση της ΝΔ μαζί με το ΠΑΣΟΚ. Οι νέες fast track διαδικασίες που προβλέπει, καταργούν στην πράξη την εξατομικευμένη εξέταση αιτημάτων ασύλου, ενταφιάζοντας στην ουσία τη Συνθήκη της Γενεύης, και όλα αυτά σε μία περίοδο έξαρσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και των πολέμων, σε μία περίοδο που σύμφωνα με τα στοιχεία της Υπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, οι αναγκαστικά εκτοπισμένοι παραμένουν σταθερά πάνω από 120 εκατομμύρια, την ίδια ώρα που τα ευρωατλαντικά σχέδια σε όλη την περιοχή έχουν ανάψει για τα καλά τη φωτιά του πολέμου από την Ουκρανία έως τον Λίβανο, την Παλαιστίνη, την Αφρική και το Ιράν, προκαλώντας με μαθηματική ακρίβεια νέα κύματα ξεριζωμένων.
Η ελληνική κυβέρνηση πρωταγωνιστεί στην ΕΕ για ακόμα μεγαλύτερη καταστολή και αποκλεισμούς, αλλά για την ένταση της εκμετάλλευσης σε βάρος προσφύγων και μεταναστών, με διμερείς συμφωνίες μεταξύ κρατών που οι όροι τους καθορίζονται από την εργοδοσία. Η «αντιπολίτευση» των άλλων αστικών κομμάτων - ειδικά της σοσιαλδημοκρατίας - γίνεται μόνο στα σημεία αυτής της πολιτικής, αφού στον πυρήνα της δεν υπάρχει καμιά διαφοροποίηση ή διαφωνία. Η κυβέρνηση της ΝΔ μπορεί από τη μία να κοκορεύεται για τη μείωση των μεταναστευτικών-προσφυγικών ροών, ξεδιάντροπα, με τα δικά της νούμερα να αποδεικνύουν το ψέμα, από την άλλη βέβαια κραδαίνει την απειλή μιας νέας προσφυγικής κρίσης, όπως το 2015, με τα εκατομμύρια των Σύριων προσφύγων, όταν οι ίδιοι υποδέχονταν σαν νέους συμμάχους και συνομιλητές τους πρωταγωνιστές αυτού του πολέμου, τους τζιχαντιστές της νέας κατά φαντασία «ασφαλούς» Συρίας, στην οποία πρέπει τάχα να επιστρέψουν οι πρόσφυγες. Ταυτόχρονα, βέβαια, οι σφαγές αμάχων και παιδιών στη Συρία συνεχίζονται, όπως και οι βομβαρδισμοί από το στρατηγικό σύμμαχο κράτος - τρομοκράτη του Ισραήλ.
Όπως όταν όλοι μαζί - ΕΕ και ελληνικές κυβερνήσεις- στηρίξαν την ιμπεριαλιστική ΝΑΤΟϊκή επέμβαση στη Λιβύη διαμορφώνοντας τη σημερινή διαλυτική κατάσταση στην γειτονική χώρα, με τους διάφορους φύλαρχους και τα δουλεμπορικά κυκλώματα διακινητών να αλωνίζουν, η κυβέρνηση παζαρεύει με τη Λιβύη, την αναστολή των διαδικασιών ασύλου και τις μαζικές επαναπροωθήσεις χωρίς καταγραφή. Η πολιτική, οικονομική και στρατιωτική συνεργασία με το κράτος - δολοφόνο του Ισραήλ, που διαπράττει το μεγαλύτερο έγκλημα του 21ου αιώνα, μια άγρια, αδιανόητη, φρικιαστική γενοκτονία ενός ολόκληρου λαού, και το οποίο εξαγγέλλει τον εκτοπισμό του Παλαιστινιακού λαού στο μακρινό εμπόλεμο Σουδάν των 14,3 εκατομμυρίων προσφύγων και εσωτερικά εκτοπισμένων. Βέβαια, αυτή η «εθελοντική μετανάστευση», όπως λέει ο «σύμμαχος» Μπίμπι (...), ανήκει σε κάποιο μοντέλο «νόμιμης και εύτακτης μετανάστευσης».
Το εργατικό-λαϊκό κίνημα πρέπει να δυναμώσει την αλληλεγγύη σε όλα τα θύματα των πολέμων, στους χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες που βρίσκονται στην Κρήτη. Να δυναμώσει την πάλη απέναντι στο δηλητήριο του φασισμού- ρατσισμού. Οι χιλιάδες ξεριζωμένοι είναι θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων, στους οποίους τόσο η σημερινή κυβέρνηση, όσο και οι προηγούμενες, συμμετέχουν ενεργά, είναι θύματα της φτώχειας και της εξαθλίωσης. Τα σύνορα και τα κυριαρχικά δικαιώματα δεν αμφισβητούνται από κατατρεγμένους ανθρώπους, αλλά από την αστική τάξη και το κράτος της ΝΑΤΟϊκής «συμμάχου» Τουρκίας, όπως και από τις ίδιες τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες ΕΕ και ΝΑΤΟ που δεν αναγνωρίζουν σύνορα στο Αιγαίο, με τις κυβερνήσεις και τα αστικά κόμματα διαχρονικά να πίνουν νερό στο όνομα αυτών των λυκοσυμμαχιών. Η αντιμετώπιση των μεταναστευτικών-προσφυγικών ροών είναι βαθιά πολιτικό ζήτημα και η πάλη πρέπει να δείχνει τους πραγματικούς ενόχους, να γίνεται απέναντι στο σύστημα του πολέμου, της φτώχειας, της εκμετάλλευσης. Η επίλυση του δε μπορεί να αντιμετωπιστεί έξω και πέρα από το πλαίσιο της ταξικής πάλης για την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και την οικοδόμηση μιας άλλης κοινωνίας. Όταν ο λαός μέσα από το οργανωμένο λαϊκό-εργατικό του κίνημα συνειδητοποιήσει την δύναμή του, μια δύναμη που μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω, μόνο τότε μπορεί, δίνοντας και την αποφασιστική μάχη, να πάρει ο ίδιος τα κλειδιά της διακυβέρνησης, της εξουσίας και της οικονομίας στα χέρια του, διαφεντεύοντας ο ίδιος τον πλούτο που παράγει, χτίζοντας το δικό του εργατικό λαϊκό κράτος, με αμοιβαία επωφελείς συμφωνίες με άλλα κράτη, με όλες τις χώρες του κόσμου, στον δρόμο της σοσιαλιστικής προοπτικής, σε έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, πολέμους και ξεριζωμό.
Σήμερα, ο λαός της Κρήτης και του Λασιθίου μπορεί και πρέπει να δυναμώσει την πάλη του μαζί με το ΚΚΕ, διεκδικώντας:
- Εξασφάλιση, με αποκλειστική ευθύνη του κράτους, προσωρινών χώρων φιλοξενίας με αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης, χωρίς να δημιουργούνται προβλήματα στους κατοίκους και στους ίδιους τους πρόσφυγες και μετανάστες.
- Άμεση καταγραφή των αναγκών τους, με πλήρη πρόσβαση σε υγειονομική περίθαλψη, νομική συνδρομή, διερμηνεία και διαδικασίες ασύλου.
- Χορήγηση ασύλου και ταξιδιωτικών εγγράφων, ώστε να μπορούν να μεταβαίνουν στις χώρες του πραγματικού προορισμού τους.
- Να καταργηθούν οι πολιτικές εγκλωβισμού της ΕΕ και το νέο αντιδραστικό Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο.
- Να σταματήσει κάθε εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και σχεδιασμούς που γεννούν νέα κύματα προσφύγων και μεταναστών.
