Νέα Επίκαιρη Ερώτηση της Κατερίνας Σπυριδάκη για τους ελαιοπαραγωγούς του Λασιθίου – Ζητά άμεσες ενισχύσεις, αποζημιώσεις και μέτρα προστασίας του ελαιολάδου απέναντι στην πτώση των τιμών και το υψηλό κόστος παραγωγής.
Νέα Επίκαιρη Ερώτηση προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων – Εννέα μήνες μετά τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις, οι παραγωγοί παραμένουν χωρίς ουσιαστικές ενισχύσεις και το ελληνικό ελαιόλαδο χωρίς ολοκληρωμένο σχέδιο προστασίας.
Στη Βουλή επαναφέρει το ζήτημα της οικονομικής ασφυξίας που βιώνουν οι ελαιοπαραγωγοί της Σητείας και συνολικά του Λασιθίου η Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, Κατερίνα Σπυριδάκη, καταθέτοντας νέα Επίκαιρη Ερώτηση προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Μαργαρίτη Σχοινά.
Η νέα κοινοβουλευτική παρέμβαση έρχεται σε συνέχεια των διαδοχικών πρωτοβουλιών της Βουλευτή για τη στήριξη της ελαιοπαραγωγής, με αφορμή τις έντονες κινητοποιήσεις των παραγωγών της Σητείας, οι οποίοι βρίσκονται αντιμέτωποι με τη δραματική πτώση των τιμών, το δυσβάσταχτο κόστος παραγωγής και τις συσσωρευμένες οικονομικές απώλειες των προηγούμενων ετών.
Το γεγονός ότι οι παραγωγοί ενός διεθνώς αναγνωρισμένου προϊόντος, όπως το ελαιόλαδο ΠΟΠ Σητείας, αναγκάζονται να διεκδικούν κατώτατη τιμή ασφαλείας μόλις 5 ευρώ ανά κιλό, αποτυπώνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο το αδιέξοδο στο οποίο έχουν περιέλθει.
Σύμφωνα με τις καταγγελίες των ίδιων των ελαιοπαραγωγών, η τιμή του αγουρέλαιου υποχώρησε μέσα σε λίγες ημέρες από τα 5,70 ευρώ στα 4,10 ευρώ ανά κιλό, την ώρα που το κόστος παραγωγής κυμαίνεται μεταξύ 4,50 και 5 ευρώ ανά κιλό.
Τα εργατικά μεροκάματα αγγίζουν πλέον τα 80 ευρώ, ενώ το κόστος ενέργειας, λιπασμάτων και αγροτικών εφοδίων εξακολουθεί να επιβαρύνει σημαντικά το εισόδημα των παραγωγών.
Όπως χαρακτηριστικά επισημαίνεται στην Επίκαιρη Ερώτηση: «Είναι ντροπή οι άνθρωποι που παράγουν το διεθνώς αναγνωρισμένο ελαιόλαδο ΠΟΠ Σητείας να αγωνίζονται απλώς για να καλύψουν τα έξοδά τους.»
Πρόκειται για μία κατάσταση που δεν απειλεί μόνο το εισόδημα των ελαιοπαραγωγών, αλλά την ίδια τη βιωσιμότητα της ελαιοκαλλιέργειας σε έναν τόπο όπου η παραγωγή ελαιολάδου αποτελεί βασικό πυλώνα της τοπικής οικονομίας, της απασχόλησης και της αγροτικής ταυτότητας.
Εννέα μήνες μετά την προηγούμενη Επίκαιρη Ερώτηση, οι παραγωγοί εξακολουθούν να περιμένουν
Η Κατερίνα Σπυριδάκη υπενθυμίζει ότι οι ελαιοπαραγωγοί του Λασιθίου έχουν ήδη υποστεί συνεχόμενες χρονιές σοβαρών απωλειών παραγωγής εξαιτίας της ξηρασίας, της ακαρπίας και της σχινοκαρπίας, χωρίς να έχουν λάβει ουσιαστικές αποζημιώσεις.
Παρά τις επανειλημμένες κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις, η αναθεώρηση του αναχρονιστικού Κανονισμού του ΕΛΓΑ παραμένει σε εκκρεμότητα, ενώ οι δυνατότητες έκτακτης οικονομικής ενίσχυσης δεν έχουν αξιοποιηθεί με τρόπο που να δίνει πραγματική ανακούφιση στους πληγέντες παραγωγούς.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην υπ' αριθμ. 446/25.01.2026 Επίκαιρη Ερώτηση, κατά τη συζήτηση της οποίας ο αρμόδιος Υφυπουργός είχε αναγνωρίσει τις καταστροφικές επιπτώσεις της λειψυδρίας στην ελαιοπαραγωγή, χωρίς όμως να ανακοινώσει συγκεκριμένη ενίσχυση.
Τότε, η κυβερνητική απάντηση επικεντρώθηκε στην έλλειψη διαθέσιμων πόρων de minimis, ενώ έγινε αναφορά στη διερεύνηση νέας ευρωπαϊκής δυνατότητας στήριξης μέσω τροποποίησης του Στρατηγικού Σχεδίου της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής.
Εννέα μήνες αργότερα, οι παραγωγοί εξακολουθούν να αναζητούν απαντήσεις για το πότε και με ποιον τρόπο θα αποζημιωθούν.
Η Βουλευτής θέτει εκ νέου το ερώτημα που περιλαμβάνεται αυτούσιο στην Επίκαιρη Ερώτηση: «Εννέα μήνες μετά, πού βρίσκονται αυτές οι δεσμεύσεις;»
Η επανάληψη των ίδιων προβλημάτων και η απουσία συγκεκριμένων αποτελεσμάτων αναδεικνύουν, σύμφωνα με την κοινοβουλευτική παρέμβαση, την αδυναμία της Κυβέρνησης να διαμορφώσει μια συνεκτική πολιτική προστασίας του αγροτικού εισοδήματος.
Η Ευρώπη διαθέτει εργαλεία στήριξης – Η Κυβέρνηση εξακολουθεί να επικαλείται περιορισμούς
Στη νέα Επίκαιρη Ερώτηση αναδεικνύεται και η αντίφαση ανάμεσα στις δυνατότητες έκτακτης στήριξης που έχουν επισημανθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο και στη διαρκή επίκληση περιορισμών από την ελληνική κυβέρνηση.
Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Την ίδια στιγμή, ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει επισημάνει διαθέσιμα εργαλεία έκτακτης στήριξης, η κυβέρνηση εξακολουθεί να επικαλείται ευρωπαϊκούς περιορισμούς.»
Η Κατερίνα Σπυριδάκη ζητά να διευκρινιστεί ποια συγκεκριμένα βήματα έχουν πραγματοποιηθεί για την αξιοποίηση των διαθέσιμων χρηματοδοτικών εργαλείων, ποια είναι η εξέλιξη της τροποποίησης του Στρατηγικού Σχεδίου της ΚΑΠ και πότε θα ολοκληρωθεί επιτέλους η αναθεώρηση του Κανονισμού του ΕΛΓΑ.
Γιατί η διαρκής επίκληση ευρωπαϊκών περιορισμών δεν μπορεί να αποτελεί μόνιμη απάντηση σε παραγωγούς που έχουν υποστεί αλλεπάλληλες καταστροφές και βλέπουν πλέον τις τιμές πώλησης να υποχωρούν κάτω από το κόστος παραγωγής.
Το ελληνικό ελαιόλαδο εκτεθειμένο στις πιέσεις της αγοράς και των εισαγωγών
Η νέα παρέμβαση δεν περιορίζεται στο ζήτημα των αποζημιώσεων, αλλά θέτει συνολικά το θέμα της προστασίας του ελληνικού ελαιολάδου και της διαπραγματευτικής θέσης των παραγωγών.
Ιδιαίτερη κριτική ασκείται στην απάντηση του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων επί της υπ' αριθμ. 3130/31.07.2026 Αναφοράς της Βουλευτή, στην οποία το Υπουργείο απέδωσε τη διαμόρφωση των τιμών στους μηχανισμούς προσφοράς και ζήτησης, αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι δεν υφίσταται αναγνωρισμένη Διεπαγγελματική Οργάνωση Ελαιολάδου.
Την ίδια στιγμή, οι διεθνείς εξελίξεις δημιουργούν πρόσθετη ανησυχία.
Η Τυνησία διεκδικεί αύξηση της ευρωπαϊκής αδασμολόγητης ποσόστωσης ελαιολάδου από 56.700 σε 100.000 τόνους, ενώ στην Ισπανία αναπτύσσονται πρωτοβουλίες για την προστασία της εγχώριας παραγωγής.
Απέναντι σε αυτές τις εξελίξεις, η Κατερίνα Σπυριδάκη ζητά να πληροφορηθεί ποια είναι η θέση της ελληνικής κυβέρνησης, ποιες πρωτοβουλίες έχει αναλάβει για την προστασία των Ελλήνων παραγωγών και ποια μέτρα εφαρμόζονται για τον έλεγχο της αγοράς.
Η Επίκαιρη Ερώτηση καταλήγει σε ένα ευθύ πολιτικό ερώτημα: «Η ελληνική κυβέρνηση τι ακριβώς κάνει; Παρακολουθεί τις εξελίξεις ή υπερασπίζεται τους παραγωγούς της;»
Δύο καίρια ερωτήματα προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων
Με τη νέα Επίκαιρη Ερώτηση, η Βουλευτής Λασιθίου καλεί τον αρμόδιο Υπουργό να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις σε δύο κρίσιμους άξονες.
Ο πρώτος αφορά την άμεση στήριξη του εισοδήματος των ελαιοπαραγωγών, τη μείωση του κόστους παραγωγής, τις αποζημιώσεις για τις απώλειες από ξηρασία, ακαρπία και σχινοκαρπία, την αξιοποίηση των ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων και την αναθεώρηση του Κανονισμού του ΕΛΓΑ.
Ο δεύτερος αφορά την προστασία του ελληνικού ελαιολάδου από την κατάρρευση των τιμών και τις πιέσεις των εισαγωγών, τη θέση της Ελλάδας απέναντι στο αίτημα της Τυνησίας, την αποτελεσματικότητα των ελέγχων στην αγορά και την ενίσχυση της διαπραγματευτικής δύναμης των παραγωγών.
Η Κατερίνα Σπυριδάκη ζητά πλέον συγκεκριμένες δεσμεύσεις και χρονοδιαγράμματα, υπογραμμίζοντας ότι η ελαιοπαραγωγή του Λασιθίου δεν αντέχει άλλον έναν κύκλο εξαγγελιών χωρίς αντίκρισμα.
«Πόσο ακόμη θα περιμένουν οι ελαιοπαραγωγοί του Λασιθίου;
Εδώ και χρόνια βρίσκονται αντιμέτωποι με τη λειψυδρία, την ακαρπία, τη σχινοκαρπία και τις καταστροφικές απώλειες παραγωγής. Και σήμερα, την ώρα που προσπαθούν να σταθούν ξανά στα πόδια τους, βλέπουν τις τιμές του ελαιολάδου να καταρρέουν και το κόστος παραγωγής να παραμένει δυσβάσταχτο.
Φτάσαμε στο σημείο οι παραγωγοί να διεκδικούν τιμή ασφαλείας μόλις 5 ευρώ ανά κιλό, όχι για να εξασφαλίσουν ένα αξιοπρεπές εισόδημα, αλλά για να μπορέσουν να καλύψουν τα έξοδά τους.
Πώς είναι δυνατόν ένας τόπος που παράγει ένα διεθνώς αναγνωρισμένο προϊόν, το ελαιόλαδο ΠΟΠ Σητείας, να μην μπορεί να εξασφαλίσει τη βιωσιμότητα των ανθρώπων που το παράγουν;
Τον Ιανουάριο φέραμε ξανά το ζήτημα στη Βουλή. Η Κυβέρνηση αναγνώρισε τις καταστροφικές επιπτώσεις της λειψυδρίας. Μας μίλησε για περιορισμούς στα de minimis και για νέες δυνατότητες ενίσχυσης που εξετάζονταν σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Εννέα μήνες μετά, οι παραγωγοί εξακολουθούν να περιμένουν. Και η Κυβέρνηση εξακολουθεί να μην έχει παρουσιάσει συγκεκριμένο σχέδιο αποζημιώσεων.
Την ίδια στιγμή, οι διεθνείς εξελίξεις στην αγορά ελαιολάδου δημιουργούν νέες πιέσεις. Η Τυνησία ζητά αύξηση της αδασμολόγητης ποσόστωσης, άλλες ευρωπαϊκές χώρες αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες για την προστασία της παραγωγής τους και η ελληνική κυβέρνηση περιορίζεται να μας εξηγεί ότι οι τιμές καθορίζονται από την προσφορά και τη ζήτηση.
Δεν αρκεί να περιγράφεις πώς λειτουργεί η αγορά. Οφείλεις να έχεις πολιτική για να προστατεύεις εκείνους που παράγουν.
Δεν ζητάμε από την Κυβέρνηση να υποσχεθεί ότι μπορεί να καθορίζει αυθαίρετα τις τιμές. Ζητάμε να αξιοποιήσει όλα τα διαθέσιμα εργαλεία για τη στήριξη του αγροτικού εισοδήματος, να μειώσει το κόστος παραγωγής, να προχωρήσει στις αναγκαίες αποζημιώσεις και να υπερασπιστεί ενεργά το ελληνικό ελαιόλαδο στις ευρωπαϊκές διαπραγματεύσεις.
Γιατί πίσω από κάθε ελαιώνα που εγκαταλείπεται δεν βρίσκεται μόνο ένας παραγωγός που χάνει το εισόδημά του. Βρίσκεται μια οικογένεια, μια τοπική οικονομία, ένα χωριό που χάνει ένα κομμάτι από την παραγωγική του ζωή.
Η ελαιοπαραγωγή του Λασιθίου δεν ζητά άλλες υποσχέσεις. Ζητά συγκεκριμένες αποφάσεις, ουσιαστική στήριξη και προοπτική.
Και αυτή την απάντηση οφείλει πλέον να τη δώσει ο ίδιος ο Υπουργός στη Βουλή», δήλωσε χαρακτηριστικά κλείνοντας η Βουλευτής Λασιθίου του ΠΑΣΟΚ, Κατερίνα Σπυριδάκη.
