Ο Πρόεδρος του Ενιαίου Αγροτικού Συλλόγου Ιεράπετρας στην «Ιεραπετρίτικη Γη» μιλά για τα μπλόκα, τα κοινά αιτήματα με την υπόλοιπη Ελλάδα, τις θεσμικές αλλαγές σε ΕΛΓΑ–ενισχύσεις και την ανάγκη εθνικής στρατηγικής για τον πρωτογενή τομέα.
Με το βλέμμα στραμμένο στις αγροτικές κινητοποιήσεις που κλιμακώνονται σε όλη τη χώρα, η πρώτη εκπομπή της χρονιάς της «Ιεραπετρίτικης Γης» στον Ηχώ Ιεράπετρας φιλοξένησε τον Γιάννη Γαϊτάνη, Πρόεδρο του Ενιαίου Αγροτικού Συλλόγου Ιεράπετρας, σε μια συζήτηση με έντονο πολιτικό και θεσμικό αποτύπωμα. Ο κ. Γαϊτάνης περιέγραψε το πλαίσιο των διεκδικήσεων, εξήγησε τη στάση της Κρήτης απέναντι στα μπλόκα, ανέδειξε το βάρος που πέφτει στα ευπαθή κηπευτικά και έθεσε ως κορυφαία προτεραιότητα για το μέλλον της Ιεράπετρας το νερό.
Ακούστε παρακάτω τον πρόεδρο του Αγροτικού Συλλόγου Ιεράπετρας :
«Είμαστε μαζί τους, αλλά δεν μπορούμε να κλείσουμε τους δρόμους»
Ο Πρόεδρος ξεκαθάρισε ότι ο αγροτικός κόσμος της Κρήτης βρίσκεται σε συμπόρευση με τους αγρότες και κτηνοτρόφους της υπόλοιπης Ελλάδας, με έγγραφη στήριξη και παρουσία εκπροσώπων σε συσκέψεις. Τόνισε όμως πως, λόγω της εποχής και του μεγάλου φόρτου εργασίας στα θερμοκήπια, η μαζική συμμετοχή σε αποκλεισμούς είναι πρακτικά δύσκολη και –κυρίως– επικίνδυνη για την οικονομική επιβίωση της περιοχής.
Ο ίδιος υπογράμμισε ότι, αν «σταματήσει» η διακίνηση, η ζημιά στα κηπευτικά είναι άμεση και μη αναστρέψιμη: τα προϊόντα πρέπει να φύγουν στην ώρα τους, δεν μπορούν να μείνουν σε αποθήκες, ούτε να «περιμένουν» μέρες. Στο πλαίσιο αυτό επανέλαβε πως βασική προϋπόθεση για οποιαδήποτε μορφή κινητοποίησης στην Κρήτη είναι να επιτρέπεται η διέλευση των φορτηγών, έστω με καθυστερήσεις ή ελεγχόμενη ροή.
Κοινά αιτήματα: διαφάνεια, αξιοκρατία και «ξεκαθάρισμα» στον ΕΛΓΑ
Κεντρικός άξονας της παρέμβασής του ήταν η ανάγκη θεσμικών αλλαγών και όχι μόνο αποσπασματικών οικονομικών μέτρων. Αναφέρθηκε εκτενώς στον ΕΛΓΑ, ζητώντας διαφάνεια, αξιοκρατία και ουσιαστική αναμόρφωση του συστήματος ασφάλισης, ώστε ο παραγωγός να αποζημιώνεται δίκαια και έγκαιρα, με βάση τις σημερινές συνθήκες και την κλιματική πραγματικότητα.
Έθεσε επίσης θέμα αδικιών και πελατειακών λογικών στις αποζημιώσεις και στις ενισχύσεις, κάνοντας λόγο για ανάγκη «ξεκλειδώματος» του συστήματος, ώστε να μπει κανόνας: να αποζημιώνεται όποιος πραγματικά ζημιώνεται και να κλείσουν τα παράθυρα που γεννούν αμφισβήτηση και κοινωνική ένταση.
Στην ίδια γραμμή, έθιξε και την ευρύτερη απαίτηση για έλεγχο, καθαρούς κανόνες και αξιοπιστία σε κρίσιμους μηχανισμούς του πρωτογενούς τομέα, τονίζοντας ότι χωρίς θεσμική σοβαρότητα, κάθε χρόνο οι αγρότες θα «επιστρέφουν» στα ίδια αδιέξοδα.
Το κόστος παραγωγής και οι παγίδες των «εύκολων λύσεων»
Ο κ. Γαϊτάνης στάθηκε στο εκρηκτικό κόστος παραγωγής και ειδικά στις πιέσεις που δημιουργούν ασθένειες και προβλήματα καλλιεργειών (με χαρακτηριστική αναφορά στη ντομάτα), καθώς και στις απαιτήσεις για περισσότερα καλλιεργητικά μέσα και φυτοπροστασία. Υπογράμμισε ότι τα μέτρα πρέπει να είναι στοχευμένα και να μην οδηγούν σε στρεβλώσεις ή «παγίδες» που τελικά εγκαταλείπουν καλλιέργειες.
Παράλληλα, αναγνώρισε ότι η αγορά και ο ανταγωνισμός απαιτούν αλλαγή νοοτροπίας, με περισσότερη συνεργασία, καλύτερη οργάνωση και πιο ισχυρά συλλογικά σχήματα όπου αυτό είναι εφικτό.
Mercosur, εισαγωγές και ελληνοποιήσεις: «Δεν παίζουμε με τους ίδιους κανόνες»
Ιδιαίτερα αιχμηρός υπήρξε στο θέμα των εισαγωγών, του αθέμιτου ανταγωνισμού και των ελληνοποιήσεων. Περιέγραψε μια αγορά όπου τα προϊόντα τρίτων χωρών εισέρχονται με χαλαρό πλαίσιο, ενώ οι Έλληνες παραγωγοί λειτουργούν με αυστηρούς περιορισμούς, απαγορεύσεις και υψηλότερο κόστος συμμόρφωσης. Τόνισε ότι το πρόβλημα δεν είναι θεωρητικό: επηρεάζει άμεσα την τιμή, τη βιωσιμότητα και τελικά την παραμονή του παραγωγού στο χωράφι.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάχθηκε και η συζήτηση για τη συμφωνία Mercosur, ως ακόμη μία εξέλιξη που μπορεί να οξύνει τον ανταγωνισμό, εάν δεν υπάρξουν ισχυρές δικλίδες προστασίας των ευρωπαϊκών παραγωγών.
Οργάνωση παραγωγής και «δημοπρατήριο»: μια διαδικασία που προχωρά αργά
Ο Πρόεδρος αναφέρθηκε και στη συζήτηση γύρω από την ενίσχυση της οργάνωσης της εμπορίας μέσω δημοπρατικών διαδικασιών, σημειώνοντας ότι υπάρχουν μελέτες και προεργασία, αλλά η εξέλιξη είναι αργή, καθώς απαιτεί ειδική ομάδα, τεχνογνωσία και χρόνο που οι παραγωγοί δύσκολα διαθέτουν μέσα στον καθημερινό αγώνα της δουλειάς.
Το νερό ως υπ’ αριθμόν ένα ζήτημα για το μέλλον της Ιεράπετρας
Η πιο ξεκάθαρη και κατηγορηματική θέση της συνέντευξης ήταν ότι το μέλλον της Ιεράπετρας κρίνεται από το νερό. Ο κ. Γαϊτάνης μίλησε για πολυετείς καθυστερήσεις σε έργα, απώλειες νερού που καταλήγει στη θάλασσα όταν βρέχει, έλλειψη υποδομών αποθήκευσης και την ανάγκη για δεξαμενές, εμπλουτισμό υδροφόρου ορίζοντα και σοβαρή στρατηγική διαχείρισης.
Έστειλε μήνυμα ότι χωρίς ολοκληρωμένο σχέδιο, κάθε άνοιξη η περιοχή θα ξαναζεί το ίδιο έργο: αγωνία, αβεβαιότητα, πτώση ποιότητας και κίνδυνο για την παραγωγή.
Ένα μέγεθος που δείχνει το διακύβευμα
Τέλος, ο Πρόεδρος σημείωσε ότι από την Ιεράπετρα φεύγουν τεράστιοι όγκοι προϊόντων καθημερινά, υπογραμμίζοντας πως οποιαδήποτε διακοπή στη ροή μεταφράζεται σε άμεση οικονομική «αιμορραγία» για ολόκληρη την τοπική αγορά και όχι μόνο για τον παραγωγό.
