Ο Εμμανουήλ Φραγκούλης τιμά τον ηρωισμό των Ελλήνων του 1940 και στέλνει μήνυμα ενεργού συμμετοχής και ευθύνης απέναντι στις επόμενες γενιές.
Η 28η Οκτωβρίου 1940 σηματοδοτεί μια εκρηκτική στιγμή στη νεότερη ιστορία. Κάθε χρόνο, γιορτάζουμε αυτή την ξεχωριστή ημέρα ως παράδειγμα της Ελληνικής δύναμης και γενναιότητας καθώς θεωρείται ημέρα ορόσημο και αποφασιστικότητας.
Το ξημέρωμά της ήταν τόσο αλλιώτικο και διαφορετικό για έναν ολόκληρο λαό, έναν λαό που κουβαλούσε μέσα του μακραίωνες και ιστορικές παρακαταθήκες που δεν αφήναν περιθώρια για άλλη απάντηση από το ΟΧΙ. Ένα ΟΧΙ που ξεκινούσε βαθιά μέσα από την ψυχή του Έλληνα, που σαν απόγονος του Λεωνίδα εξέφραζε λακωνικότατα, όσο και περιεκτικότατα σ ’αυτά τα τρία γράμματα για άλλη μια φορά το «μολών λαβέ».
Από εκείνη τη στιγμή η χώρα εισέρχεται στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο με την Ευρώπη να παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα το θάρρος, την τόλμη και τον απαράμιλλο ηρωισμό των Ελλήνων που τόλμησε να υψώσει το ανάστημά της στην πανίσχυρη στρατιωτική μηχανή των δυνάμεων του Άξονα.
Το κρύο, η πείνα και άλλες κακουχίες, ακόμη και ο θάνατος δεν πτοούν τους Έλληνες φαντάρους που από ξηρά, θάλασσα και αέρα παραδίδουν μαθήματα ηρωισμού και αυτοθυσίας σε όλο τον κόσμο. Μέχρι και ο Αδόλφος Χίτλερ αν και εισβολέας θα πει στη Γερμανική Βουλή «Χάριν της ιστορικής αλήθειας οφείλω να διαπιστώσω ότι μόνον οι Έλληνες εξ’ όλων των αντίπαλων οι οποίοι με αντιμετώπισαν, πολέμησαν με παράτολμον θάρρος και υψίστην περιφρόνησιν προς τον θάνατον…».
Όμως η 28η Οκτωβρίου δεν αποτελεί μόνο μια επέτειο που μας καλεί να κοιτάξουμε προς το παρελθόν. Είναι και μια αφορμή να αναλογιστούμε τη δική μας στάση απέναντι στο παρόν.
Στη σημερινή εποχή κατά την οποία η αδιαφορία, η απογοήτευση και η αποστασιοποίηση μπορούν εύκολα να μετατραπούν σε τρόπο ζωής, έχουμε χρέος να αντισταθούμε και σε αυτή τη μορφή αδράνειας, γι’ αυτό οφείλουμε να ξυπνήσουμε από τη ραθυμία της αδιαφορίας και πάψουμε να παρακολουθούμε ως απλοί θεατές όσα συμβαίνουν γύρω μας αναλαμβάνοντας ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση του παρόντος και του μέλλοντός μας. Να έχουμε το θάρρος να συμμετέχουμε, να παίρνουμε θέση, να υπερασπιζόμαστε όσα έχουν πραγματική αξία και να αναλαμβάνουμε την ευθύνη για τον κόσμο που παραδίδουμε στις επόμενες γενιές.
Ζήτω το Έθνος.
Ζήτω η 28η Οκτωβρίου 1940.
